Are Causes of Schizophrenia Just in our Head?: A Βehavioral Conceptualization of Schizophrenia

Efthymia Orkopoulou, Michael Vriesman, Leah LaLonde, Alexandros Maragakis

Ελληνική Περίληψη

Η σχιζοφρένεια χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένα συμπτώματα που συχνά οδηγούν σε έκπτωση της λειτουργικότητας του ατόμου και προκαλούν προβλήματα σχεδόν σε κάθε πτυχή της ζωής του. Σύμφωνα με την παραδοσιακή θεώρηση, η σχιζοφρένεια είναι κατά κύριο λόγο ένα πρόβλημα βιολογικής φύσης, αντίληψη που αντανακλά η χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων ως ο κύριος τρόπος παρέμβασης. Μία εναλλακτική στο βιοϊατρικό μοντέλο είναι η θεώρηση των ψυχωτικών καταστάσεων υπό όρους παρουσίας ανεπιθύμητων συμπεριφορών ή/και ελλείμματος κατάλληλων συμπεριφορών. Μία τέτοια κατάσταση μπορεί να οφείλονται σε κοινωνική θετική ή αρνητική ενίσχυση, ή αυτόματη ενίσχυση, παρά στα σχετιζόμενα νευροχημικά, νευροανατομικά ή γενετικά χαρακτηριστικά. Οι αλλόκοτες συμπεριφορές, οι εναντιωματικές δράσεις, οι εμμονές, οι παραισθήσεις και οι στερεοτυπίες των ατόμων αυτών γίνονται αντιληπτές στο πλαίσιο που εκδηλώνονται και μέσα από μια λειτουργική ανάλυση [functional analysis]. Έτσι, οι αναλυτές συμπεριφοράς έχουν τη δυνατότητα να αποστιγματίσουν τα άτομα αυτά και να αναπτύξουν μια σειρά από αποτελεσματικές παρεμβάσεις (πχ εκπαίδευση κοινωνικών δεξιοτήτων), με στόχο την απόκτηση των αναγκαίων δεξιοτήτων και την αντιμετώπιση των περιορισμών της φαρμακευτικής αγωγής. Οι θεραπείες που βασίζονται στη λειτουργία της συμπεριφοράς (δηλ. στους παράγοντες που την ενισχύουν), προσανατολίζονται όχι τόσο στη μείωση των συμπτωμάτων αλλά κυρίως στη διδασκαλία εναλλακτικών και χρήσιμων δεξιοτήτων. Σε θεωρητικό επίπεδο, γίνεται έτσι σαφές πως η σχιζοφρένεια μπορεί να κατανοηθεί επαρκώς μέσα από μία ανάλυση της λειτουργίας της εκάστοτε συμπεριφοράς στο εκάστοτε πλαίσιο που εκδηλώνεται.

Abstract

Schizophrenia involves debilitating and pervasive symptoms that can cause the persons manifesting them significant functional impairments in nearly every aspect of their lives. Traditionally, schizophrenia is considered a primarily biological presentation, which is reflected in the use of antipsychotics as the most preferred therapeutic intervention. Alternative to the biomedical model, “psychotic” behavior patterns can be conceptualized as the presence of behavioral excesses and/or deficits that are maintained by social positive, negative, and/or automatic-sensory reinforcement rather than relevant neurochemical, neuroanatomical or gene abnormalities. By contextualizing an individual’s verbal or motoric bizarre behavior, oppositional responses, perseverative or hallucinatory speech, and stereotypies employing functional analytic methodology, behavior analysts can destigmatize the person behavior and develop effective interventions, such as social skills training, that improve the impairments while simultaneously addressing limitations of the pharmacotherapeutic treatments. Functionally-based treatments support the idea that the primary goal should not be reducing symptomatology, but rather increasing the frequency of alternative more functional behaviors. Most importantly, they reinforce the view that schizophrenia can be sufficiently understood when considering the purpose behaviors serve in the person’s environment