Menu Close

Παιδιά εργατικά και ευτυχισμένα

Η Ελευθερία πάει τετάρτη δημοτικού και μελετά για το διαγώνισμα της Ιστορίας που έχει αύριο. Έχει πάει 10 το βράδυ και ακόμη διαβάζει με την μαμά της αλλά δεν τα έχει μάθει ακόμη όλα. Είναι απελπισμένη και μισεί την Ιστορία. Φοβάται ότι αύριο θα γράψει το χειρότερο βαθμό στην τάξη και θα γίνει ρεζίλι. Σκέφτεται ότι όταν θα επιστρέψει τα διαγωνίσματα η δασκάλα θα πρέπει να κρύψει το δικό της – αν φυσικά η δασκάλα δεν την κάνει ρεζίλι μπροστά σε όλη την τάξη. Την προηγούμενη φορά της είπε ότι δεν είχε διαβάσει και ότι αν συνεχίσει έτσι θα πρέπει να καλέσει τη μητέρα της. Μετά σκέφτεται τη στιγμή που θα πει το βαθμό στη μητέρα της η οποία θα στεναχωρηθεί και μετά στο πατέρα της ο οποίος θα θυμώσει. Επίσης σκέφτεται ότι ο πατέρας της θα της κόψει τα μαθήματα χορού που τόσο αγαπάει αν δεν γράψει καλά. Της το είπε το απόγευμα. Και συνεχίζει να διαβάζει μέχρι τις 11. Τελικά εξαντλημένη πάει για ύπνο αλλά λέει στη μητέρα της να την ξυπνήσει από της 6 το πρωί για να κάνει επανάληψη. Και ξυπνάει από τις 6 και κάνει επανάληψη και στο τέλος γράφει αρκετά καλά. Με το 9 που γράφει γλιτώνει το ρεζίλι, τη στεναχώρια της μητέρας της, τις φωνές της δασκάλας, το θυμό του μπαμπά της και τα μαθήματα του χορού.

όλοι θα πιστεύουν ότι είναι ένα εργατικό άτομο με κίνητρα και θα είναι αλήθεια. Αλλά δεν θα είναι ευτυχισμένη.

Η Ελευθερία σίγουρα έχει κίνητρα και σίγουρα προσπαθεί. Αλλά είναι ευτυχισμένη; Είναι ζωή αυτή για ένα παιδάκι της τετάρτης; Και πόσο καιρό θα μπορέσει να το συνεχίσει αυτό; Με την πρώτη ευκαιρία θα δραπετεύσει από το σχολείο και από τα βιβλία και το μαρτύριο που της επιφέρουν. Θα πάει στο Γυμνάσιο και ίσως και στο Λύκειο αλλά μετά θα θελήσει να πιάσει μια δουλειά για να μην ξαναδεί βιβλίο στα μάτια της. Αλλά είναι σίγουρο ότι και στη δουλειά της θα μεταφέρει το τρόμο για την αποτυχία και το ρεζίλι και το θυμό που έχει βιώσει στο σχολείο. Θα δουλεύει πολύ για να αποφύγει τις αρνητικές συνέπειες. Όλοι θα πιστεύουν ότι είναι ένα εργατικό άτομο με κίνητρα και θα είναι αλήθεια. Αλλά δεν θα είναι ευτυχισμένη. Θα σπαταλάει τη ζωή της και την ενέργειά της στο να αποκρούει τις αποτυχίες.

Μάθετε περισσότερα για τις επιπτώσεις της τιμωρίας εδώ

Την ίδια στιγμή…

Ο συμμαθητής της ο Γιώργος ετοιμάζεται κι αυτός για το ίδιο διαγώνισμα. Διαβάζει κι αυτός με τη μαμά του η οποία του λέει,

«Μην ανησυχείς. Ένα διαγώνισμα είναι σαν μια μάχη σε ένα πόλεμο. Βλέπεις στον Πελοποννησιακό πόλεμο; Κανείς δεν κέρδιζε όλες τις μάχες. Αλλά κανείς δεν άφησε τα όπλα. Συνέχισαν για να κερδίσουν τον πόλεμο. Πόσες μάχες έδωσαν οι Σπαρτιάτες; Για να δούμε πότε κέρδισαν;»

ο Γιώργος είναι ευτυχισμένος διότι το διάβασμα του άνοιξε δρόμους στη γνώση. Θα συνεχίσει να διαβάζει και θα απολαμβάνει τη γνώση ακόμη περισσότερο.

Και συνεχίζουν τη συζήτηση σαν να μιλάνε για ένα παιχνίδι. Ούτε απειλές για εξευτελισμό, ούτε εκνευρισμός, ούτε αγωνία. Μερικές φορές γελάνε κιόλας και κάνουν και σχόλια για το τι θα έκαναν οι ίδιοι αν ήταν στρατηγοί. Και συνδέουν αυτά τα γεγονότα με τη σύγχρονη εποχή και με πολέμους που γίνονται τώρα στον κόσμο. Και μιλάνε για το τι θα πρέπει να γίνει για να αλλάξουν τα πράγματα. Ο Γιώργος απολαμβάνει την Ιστορία και καταλαβαίνει ότι είναι πολύ χρήσιμη. Όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει Ιστορικός. Ζητάει από τη μητέρα του να πάνε στη βιβλιοθήκη να βρουν βιβλία για τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Θέλει να ψάξουν και στο ίντερνετ για τον πόλεμο στην Παλαιστίνη. Σχεδόν έχει ξεχάσει για το διαγώνισμα. Τελικά γράφει κι ο Γιώργος 9 αλλά είναι ευτυχισμένος διότι το διάβασμα του άνοιξε δρόμους στη γνώση. Θα συνεχίσει να διαβάζει και θα απολαμβάνει τη γνώση ακόμη περισσότερο. Μάλλον έχει πολλές πιθανότητες να συνεχίσει σπουδές στο Πανεπιστήμιο και να κάνει και μεταπτυχιακό. Έχει κίνητρα για να αποκτήσει τη χαρά της γνώσης και δεν περιμένει την ώρα που θα ξεφορτωθεί το σχολείο και τα βιβλία. Μπορεί να μην σταματήσει ποτέ να σπουδάζει. Ακόμη και όταν τελειώσει το σχολείο θα θέλει να μαθαίνει από μόνος του. Και στη δουλειά του θα ψάχνει νέους τρόπους και δεν θα φοβάται να είναι δημιουργικός. Θα νιώθει πολλές φορές ευτυχία και στο σχολείο και στην εργασία του.

στο τέλος δεν χρειαζόμαστε ούτε την αμοιβή που προέρχεται από τους άλλους διότι η ίδια μας η συμπεριφορά παράγει τους ενισχυτές.

Προφανώς και η Ελευθερία και ο Γιώργος θα γίνουν εργατικά άτομα με κίνητρα για δουλειά και συνέπεια σε ότι κάνουν αλλά μόνο ο Γιώργος θα είναι συχνά ευτυχισμένος στην επαγγελματική του ζωή.

Τρόποι για να δημιουργήσεις «κίνητρα»

Με την απειλή

Αν μας απειλήσουν για να κάνουμε κάτι, ανάλογα με το μέγεθος της απειλής – αν δηλαδή είναι πιο ισχυρή από την άμεση ικανοποίηση που θα νιώθαμε αν κάναμε κάτι άλλο – υπάρχει πιθανότητα να συμμορφωθούμε. Επίσης υπάρχει πιθανότητα να προσπαθήσουμε να δραπετεύσουμε από την κατάσταση που μας πιέζει βρίσκοντας διάφορους τρόπους όπως είναι το ψέμα, ο ισχυρισμός ότι είμαστε άρρωστοι, η αντιγραφή της εργασίας κάποιου άλλου. Αυτή η συμπεριφορά όμως γενικεύεται και σε άλλα πλαίσια και τελικά καταλήγουμε να κάνουμε ότι χρειάζεται για να αποφύγουμε τις συνέπειες της απειλής. Διαβάζουμε ή αντιγράφουμε ή λέμε ψέματα τόσο όσο χρειάζεται για να αποφύγουμε την αποτυχία. Εργαζόμαστε τόσο όσο χρειάζεται για να μην χάσουμε τη δουλειά μας. Και καταλήγουμε επιτυχημένοι αλλά δυστυχισμένοι αφού οι κόποι μας δεν μας προσφέρουν χαρά αλλά ασφάλεια.

Με την ενίσχυση

Όταν η συμπεριφορά μας και οι προσπάθειές μας ανταμείβονται προκαλείται χαρά. Αυτό καταλήγει στο να χαιρόμαστε όχι μόνο όταν παίρνουμε την τελική μας αμοιβή αλλά και σε κάθε βήμα της αλυσίδας που οδηγεί σε αυτή την αμοιβή. Διαβάζουμε επειδή μας αρέσει η γνώση. Δουλεύουμε  διότι απολαμβάνουμε να δημιουργούμε. Ό,τι κάνουμε το κάνουμε με μεράκι. Στο τέλος δεν χρειαζόμαστε ούτε την αμοιβή που προέρχεται από τους άλλους διότι η ίδια μας η συμπεριφορά παράγει τους ενισχυτές. Είμαστε δηλαδή εργατικοί και ευτυχισμένοι.

Διαβάστε Ακόμη:

Σχολιάστε